Verhalen van alumni
Jip
Mijn naam is Jip, ik ben 27 jaar oud en inmiddels al ruim 15 jaar van de Werfklas af. Toch blijft deze bijzondere school een plek waar ik met veel plezier aan terugdenk.
Mijn tijd op de Werfklas was ontzettend waardevol. De manier van lesgeven paste perfect bij mij – leren door te ontdekken, zelf dingen uitzoeken en hands-on aan de slag gaan. Dit maakte het onderwijs zoveel boeiender en effectiever dan het reguliere systeem.
Met veel dankbaarheid kijk ik terug op de begeleiding van juffies Danielle en Anemarijke. Zij hebben ons met liefde en toewijding door onze basisschooltijd geleid. Onlangs heb ik samen met twee oud-klasgenoten een reünie georganiseerd om zo veel mogelijk oud-leerlingen weer eens te zien. Tijdens deze avond gaven Danielle en Annemarijke een rondleiding en vertelden ze hoe de school gegroeid was. Ik kon niet anders dan bewondering voelen voor wat ze hebben neergezet.
Hun visie op onderwijs en de maatschappij is inspirerend. Ik geloof dat de wereld er een stukje mooier uit zou zien als meer mensen deze visie zouden delen.
Dankjewel, Werfklas, voor een geweldige tijd en voor de blijvende impact die jullie hebben. Tot de volgende reünie!
Doris
Als ik terugkijk op mijn tijd op de Werfklas voel ik me warm en geaard. Als volwassene kan ik zien hoe mijn tijd op school mijn wortels sterker in de grond heeft gezet, het heeft een diepe indruk op mij achtergelaten.
De vrijheid die de Werfklas kinderen aanbiedt, de aanmoediging om zelfstandig te spelen en denken, is iets wat mij is bijgebleven. Als kind voelde die vrijheid erg veilig en normaal, maar nu weet ik wat een cadeau dit was.
Verder kon ik als kind enorm genieten van de processen die je doormaakte op de Werfklas; appelsap maken, smeden, werken op de boerderij, dit geeft de wereld en objecten om je heen context. Het koppelt het idee van ruwe materialen aan dingen die je elke dag gebruikt, en wat voor werk daarbij komt kijken. Ik vond dit niet alleen super interessant, maar ook merk ik dat het mij eerbied voor de wereld om mij heen heeft meegegeven.
Het leren door zo veel verschillende methodes; binnen, buiten, door een verhaal, activiteit, spel, of door iets op het bord, sprak mij aan als kind. Er was altijd een manier om de leerstof in je op te nemen, lukte het niet van het bord, dan kwam het wel binnen tijdens het touwtje springen, of door het verhaal. Ik heb op de Werfklas nooit gevoeld dat ik onder druk stond als ik iets niet snapte, of als iets niet goed ging, er was altijd ruimte om het nog een keer te proberen.
Als kind voelde ik mij echt gezien op de Werfklas. Ik had het idee dat de leerkrachten mij goed kenden, wisten waar ik warm voor liep, en dat met mij deelden. Er was altijd ruimte voor mij, en dat is eigenlijk wat ik het meest heb meegenomen.
Hele warme groet,
Doris